W 1924 roku, zaledwie rok po publikacji głośnego „W stronę architektury” Le Corbusier postanawia napisać kolejną książkę, poświęconą tym razem mało znanej, dopiero kształtującej się dziedzinie – urbanistyce. Papież modernizmu pokłada w nowej nauce spore nadzieje, pisząc: Urbanistyka nie będzie już
Le Corbusier, Norman Foster, Tony Blair, Adolf Hitler, Albert Speer, Józef Stalin, Mao Zedong, Richard Rogers, Zaha Hadid, Bill Clinton, Oscar Niemeyer, Saddam Husajn, Gordon Bunshaft, Lyndon B. Johnson, Nelson Rockefeller, Mies van der Rohe, Borys Jofan, Benito Mussolini, Philip Johnson, Rem
W atlasie znajdzie się 60 budynków, założeń architektonicznych, rzeźb i dekoracyjnych detali z warszawskiego Powiśla – od Mariensztatu aż po Trasę Łazienkowską. Każdy z obiektów opatrzony zostanie ilustracją i krótkim opisem w języku polskim i angielskim. Prezentację poprzedzi dwujęzyczny wstęp z
W 1898 roku nieznany nikomu szeregowy brytyjski stenograf, Ebenezer Howard, opublikował książkę, która radykalnie zmieniła sposób myślenia o mieście i wsi: To-morrow. A Peaceful Path to Real Reform [Jutro. Spokojna droga do prawdziwych reform]. Utopijna z pozoru wizja sieci miast-ogrodów, łączących
Po 76 latach od francuskiej premiery Centrum Architektury przedstawia pierwsze polskie wydanie książki Le Corbusiera „Kiedy katedry były białe. Podróż do kraju ludzi nieśmiałych”. To druga książka papieża modernizmu opublikowana po polsku. Poprzednia – „W stronę architektury” była architektonicznym
SAS wymyśliła i narysowała Magdalena Piwowar. Ilustracje opatrzyli tekstami Grzegorz Piątek i Jarosław Trybuś. Publikację wydało Centrum Architektury, w Warszawie, w 2012 roku. To autorski dwujęzyczny ilustrowany atlas architektury Saskiej Kępy – modernistycznej dzielnicy Warszawy, miejsca
Wielu powtarza “ornament to zbrodnia”, wielu powołuje się na Loosa, ale prawie nikt go nie czytał. Pierwsza polska publikacja wyboru esejów architekta i publicysty wypełnia dotkliwie odczuwalną lukę. Oryginalne, prowokacyjne eseje żarliwego krytyka eklektycznej stylistyki przełomu wieków położyły
Jane Jacobs była dziennikarką (redaktorką magazynu „Architectural Forum”), pasjonatką architektury i miejskiego życia, a jednocześnie oburzoną obywatelką Nowego Jorku, która na własnej skórze odczuwała skutki arogancji i megalomanii władz miasta, urbanistów i deweloperów. Wskutek ich decyzji jej
